
Ultra laag, ultra traag. Op het eerste gehoor past Nadja perfect in het rijtje doom/drone kopstukken zoals daar zijn Earth en Sunn O))) (o.a.). Persoonlijk krijg ik bij laatst genoemde altijd het gevoel of ik een trage film aan het kijken ben. Pessimistisch, broeierig, bloederig maar traag. Soort van Antonioni meets Lynch op het graf van Bava. Nadja ontleent haar naam aan de surrealistische roman van Breton en claimt beïnvloed te zijn door niemand minder dan Mulish. Daar stop mijn kennis. Mulisch heb ik op de middelbare school voor het laats in mijn handen gehad. Het is enkel tijdens vakantie dat ik nog wel eens een roman ter hand neem. En zelfs dan is het meestal een grafische roman die verfilmd is of wordt (Spiderman, Hulk, Silversurfer o.a.). Geen simpele filmische doom/drones dus van Nadje maar, en dan quote ik, "aural poetry that contains within its sound world all manner of hideousness and beauty in its many, many folds" Is dat mooi of niet?! Aural poetry! Dat klink toch ook veel beter dan doom/drone?! Bepaald geen plaat om de afwas bij te doen maar mooi...mooi!!!
- Robby
Reader Comments